CD-recensie: Fall Out Boy

[Hans Verbeek]

Ik ben erachter gekomen waarom ik de muziek van Fall Out Boy zo leuk vindt. Het lijkt (in mijn oren) wel wat op de Tröckener Kecks en daar ben ik nu eenmaal een fan van. Afgelopen week had ik twee Fall Out Boy - CD's te leen van DOK: "From Under The Cork Tree" en "Infinty On High". Jorick van DOK vindt de eerste uit 2005 beter. Maar ik kan er niet tussen kiezen.

"From under the Cork Tree" telt 13 songs. Er zitten geen vervelende of slome songs bij. Net als bij de Tröckener Kecks, lekker snel, stevige gitaren en een opvallende zangstem. De titels van de songs zijn vreemd; de teksten zijn vreemd en de songs zijn ingewikkelder dan een refrein en coupletten. Het is ongepolijst en onvoorspelbaar.

Klassieke songs op dit album: "7 Minutes in Heaven", "Dance Dance" en "Sugar we're going Down". Maar ook andere songs deden me denken aan de Tröckener Kecks: "Of all the ginjoints in the world" en "Our Lawyer Made Us Change The Name Of This Song So We Wouldn't Get Sued".

Infinity on High heet de nieuwste CD van Fall Out Boy. Op de CD staan de singles: Thanks For The Memories, The Carpal Tunnel Of Love en This Ain't A Scene, It's An Arms Race. Maar andere songs hadden evengoed een single kunnen worden. Deze CD klinkt iets gepolijster dan de vorige.
Er is langer over nagedacht en er staat ook een ballad op: Golden. Dat is vast de invloed van producer Babyface, die ook al werkte met o.a. Madonna, Mary J. Blige, Pink en Phil Collins. Maar Infinity on High kun je rustig opzetten om iedereeen op een feestje wakker te schudden en aan het dansen te krijgen. En hardlopers kunnen er nieuwe energie uit putten als ze er tijdens een duurloop even door heen zitten.