Control

[Hans Verbeek]

Van Leo kreeg ik een DVD met de film "Control" van Anton Corbijn.
De film vertelt het verhaal van Ian Curtis, de zanger van de Engelse band Joy Division.
Het is een goeie film: ik zit er echt in en waan me weer in de jaren 70.

Ik kan me maar moeilijk verplaatsen in de hoofdpersoon Ian Curtis. Hij maakte niet echt contact met de mensen om hem heen en hij wilde alles alleen doen.
Iedereen maakt fouten, kwetst wel eens iemand in een dronken bui. Maar de meesten van ons kunnen dat weer goedmaken. De meesten van ons kunnen kiezen voor een partner en daar trouw aan blijven.
Ian Curtis kon die keuzes niet maken. Hij raakte door zijn fouten en besluiteloosheid steeds dieper in de put. Hij pakte niet de uitgestoken hand van mensen die hem wilden helpen. Hij wilde niet kiezen voor een gewoon leven, paste niet in de maatschappij.
Zoals zoveel kunstenaars kon hij kon zich wel uiten in zijn optredens, in zijn teksten. Maar was dan teleurgesteld dat hij niet echt zijn gevoelens kon overbrengen op het publiek.
Uiteindelijk pleegde Curtis zelfmoord. De film laat in het midden of het een weloverwogen plan was of een impulsieve wanhoopsdaad.

"Control" is een zwartwit film en de sfeer erin deed me denken aan "The Loneliness of the Long-Distance Runner".
Fotograaf Anton Corbijn zorgde voor veel mooie beelden, maar toch vooral veel stilstaande beelden. Over het begin en het eind van een shot is nagedacht, maar de bewegende beelden er tussenin zijn niet bijzonder.
De soundtrack is opvallend stil. Er is alleen muziek te horen als er een plaat opstaat, of als er een band optreedt.