Leen de wereld in Delft!
Gelezen: Geluk - Femke Halsema
Ik kom zelf niet veel verder dan sarcastische stukjes van ten hoogste 300 woorden.
Dus ik vind het erg knap als je een heel boek kunt schrijven, zeker als je het zo druk hebt als Femke Halsema.
Maar dat maakt "Geluk, voorbij de hyperconsumptie, haast en hufterigheid" nog geen goed boek.
Femke Halsema noemt het zelf een essay; dat is het ook, maar het is wel erg lang geworden.
Om haar punt te maken, gebruikt Femke veel opsommingen. Helaas gebruikt ze geen opsommingstekens zodat haar tekst een lange, moelijk leesbare letterbrij wordt. Kortere zinnen, kortere alinea's en wat meer witruimte of illustraties maken het veel leesbaarder.
Het boek valt in 3 stukken uiteen. In de eerste 3 hoofdstukken, Hyperconsumptie, Haast en Hufterigheid, schetst Femke een treffend, maar somber tijdsbeeld. De voorbeelden die ze noemt, herkennen we allemaal uit onze eigen ervaringen.
In het tweede deel, Geluk, lezen we de reden waarom Femke dit boek moest schrijven. Philemon Wesselink van BNN had haar aangewreven dat GroenLinks kiest voor een lagere economische groei en op dat moment kon Femke niet de goede woorden vinden om uit te leggen waarom dat juist goed is. Femke gaat in de op de oorzaken van de hyperconsumptie, haast en hufterigheid en ze benadrukt dat minder economische groei niet minder geluk hoeft te betekenen
Het laatste deel is getiteld "Zin in de toekomst" en is wel onderverdeeld in kortere brokken. Femke geeft daarin oplossingen voor de huidige misstanden aan. Daarbij komt ook het veelbesproken "eerlijk delen" weer langs.
Dit alles onder het motto: "Geniet, maar consumeer met mate"
In het boek vertelt Femke dat economische groei op zich niet slecht is. Ze geeft aan hoe de economie decennialang heeft kunnen groeien. Schaalvergroting, verplaatsen van de produktie naar lage lonen landen en allerlei dingen die vroeger voor niets werd gedaan, (mantelzorg, het grootbrengen van kinderen, het huishouden) zijn nu economische activiteiten geworden.
Het besef dat er grenzen aan de groei zijn, is nog niet helemaal doorgedrongen bij Femke. Aan de schaalvergroting zit hoe dan ook een eind en lang niet iedereen zal een werkster (kunnen) aannemen. Femke is erg optimistisch als ze er op rekent dat de economie in de toekomst gewoon zal blijven groeien.
Het boek is inmiddels volledig door de werkelijkheid ingehaald. De komende jaren zullen we genoegen moeten nemen met een negatieve groei of op zijn best een nulgroei. Het is maar de vraag of we daarna nog veel economische groei zullen meemaken, de voortekenen zijn niet best.
Femke kan ondertussen aan een nieuw boek beginnen.
"Limits to growth or how I learned to stop worrying and love peakoil."
Dus ik vind het erg knap als je een heel boek kunt schrijven, zeker als je het zo druk hebt als Femke Halsema.
Maar dat maakt "Geluk, voorbij de hyperconsumptie, haast en hufterigheid" nog geen goed boek.
Femke Halsema noemt het zelf een essay; dat is het ook, maar het is wel erg lang geworden.
Om haar punt te maken, gebruikt Femke veel opsommingen. Helaas gebruikt ze geen opsommingstekens zodat haar tekst een lange, moelijk leesbare letterbrij wordt. Kortere zinnen, kortere alinea's en wat meer witruimte of illustraties maken het veel leesbaarder.
Het boek valt in 3 stukken uiteen. In de eerste 3 hoofdstukken, Hyperconsumptie, Haast en Hufterigheid, schetst Femke een treffend, maar somber tijdsbeeld. De voorbeelden die ze noemt, herkennen we allemaal uit onze eigen ervaringen.
In het tweede deel, Geluk, lezen we de reden waarom Femke dit boek moest schrijven. Philemon Wesselink van BNN had haar aangewreven dat GroenLinks kiest voor een lagere economische groei en op dat moment kon Femke niet de goede woorden vinden om uit te leggen waarom dat juist goed is. Femke gaat in de op de oorzaken van de hyperconsumptie, haast en hufterigheid en ze benadrukt dat minder economische groei niet minder geluk hoeft te betekenen
Het laatste deel is getiteld "Zin in de toekomst" en is wel onderverdeeld in kortere brokken. Femke geeft daarin oplossingen voor de huidige misstanden aan. Daarbij komt ook het veelbesproken "eerlijk delen" weer langs.
Dit alles onder het motto: "Geniet, maar consumeer met mate"
In het boek vertelt Femke dat economische groei op zich niet slecht is. Ze geeft aan hoe de economie decennialang heeft kunnen groeien. Schaalvergroting, verplaatsen van de produktie naar lage lonen landen en allerlei dingen die vroeger voor niets werd gedaan, (mantelzorg, het grootbrengen van kinderen, het huishouden) zijn nu economische activiteiten geworden.
Het besef dat er grenzen aan de groei zijn, is nog niet helemaal doorgedrongen bij Femke. Aan de schaalvergroting zit hoe dan ook een eind en lang niet iedereen zal een werkster (kunnen) aannemen. Femke is erg optimistisch als ze er op rekent dat de economie in de toekomst gewoon zal blijven groeien.
Het boek is inmiddels volledig door de werkelijkheid ingehaald. De komende jaren zullen we genoegen moeten nemen met een negatieve groei of op zijn best een nulgroei. Het is maar de vraag of we daarna nog veel economische groei zullen meemaken, de voortekenen zijn niet best.
Femke kan ondertussen aan een nieuw boek beginnen.
"Limits to growth or how I learned to stop worrying and love peakoil."
Add a Comment
© 2009 Created by Jaap van de Geer on Ning. Create a Ning Network!
You need to be a member of DOK to add comments!
Join this Ning Network